girl on the run » Blog Archive

« Previous post

# Babel
Wednesday, January 2nd, 2008

Vandaag heb ik een punt gescoord in mijn wedstrijd tegen God. De stand is nu 1-1.

Ziet u, ooit, heel lang geleden, heeft de Heere besloten dat wij mensen niet allemaal dezelfde taal mogen spreken. Waarom? Simpel: Hij zag op een dag onze voorvaderen druk bezig met het bouwen van een immens hoge Toren. Een goede Vader zou trots toekijken en genoeglijk glimlachen. Maar nee, Hij niet. Hij schrok zich een hoedje bij het zien van wat mensen door samenwerking kunnen bereiken. Dus schiep hij verwarring, door ze allemaal een andere taal te geven. Het gevolg is bekend: de Toren kwam niet af. Slimme zet van Hem. Dus 1-0 voor Onze Niet-Zo-Lieve Heer.

Nu zijn de mensen verspreid over de aarde en spreken ze verschillende talen. Maar er is iets geks aan de hand: de talen zijn namelijk niet aan elkaar evenredig. Als u meerdere talen verstaat, ook al zijn het er maar twee, zult u vast begrijpen wat ik bedoel. U bent beslist woorden tegengekomen die in de ene taal een belangrijke rol spelen, maar vertaald in een andere taal compleet betekenisloos zijn. Ook zult u gedichten hebben gelezen die u hebben ontroerd, maar die hun kleur en charme verloren toen u ze, in al uw enthousiasme, probeerde te vertalen. De list van God heeft gewerkt.

Er is nog iets met de verschillende talen: soms vullen ze elkaar aan. Lang geleden las ik een politiek gedicht in het Perzisch, geschreven door één van Iraans bekendste moderne dichters, Nima Yooshij. Het ging over de noodroep van een drenkeling. Hey mensen, was de titel. Vanavond kwam ik het gedicht Twee vrouwen van Toon Tellegen tegen die, tot mijn schrik, naadloos aansluit op het Iraanse gedicht. Ditmaal worden de twee omstanders die naar de drenkeling staan te kijken beschreven. Hieronder schuif ik de twee gedichten in elkaar. Vormen ze samen geen mooi geheel? En hoeveel andere delen van dit gedicht zijn er misschien verstopt in andere talen? Deze veelbelovende ontdekking van een zwak punt in Zijn list, maakt de stand 1-1.

(De Nederlandse vertaling van het Iraanse gedicht is, dat mag duidelijk zijn, minder mooi dan het origineel. Maar dat vergeeft u me wel toch?)

Nima:	Toon:
Hey, jullie daar zittend aan de oever, vrolijk en lachend iemand begeeft het in het water iemand is continu aan het worstelen in deze kwade, donkere en zware zee (…)
	Twee vrouwen zagen iemand verdrinken - ze kwamen toevallig langs, ze keken toevallig juist de kant op waar iemand verdronk -
hey, jullie daar! die aan de oever heerlijk vertoeven met brood op het tafelkleed en kleding aan je lijf iemand roept jullie vanuit het water hij slaat op de zware golven met zijn vermoeide vuisten met gapende mond en ogen wijd opengesperd hij heeft jullie schaduwen van verre zien aankomen hij heeft water ingeslikt in de donkerblauwe diepte elk moment wordt hij ongeduldiger hij heft vanuit deze wateren een voet, soms soms zijn hoofd
	ze bleven staan, wat moesten ze doen, ze keken naar de omhooggestoken armen, luisterden naar het hulpgeroep en dachten na, ze fronsden hun voorhoofd en dachten zo diep mogelijk na -
hey, jullie daar! op weg naar de dood houdt hij zijn blik gericht op deze oude wereld hij schreeuwt en bidt om hulp hey, jullie die kalm vanuit de oever toekijken de golf slaat op de stille oever en valt uiteen als een dronkeman die bewusteloos neervalt op zijn bed trekt zich terug en met een brul klinkt weer zijn stem vanuit de verte: hey, mensen!
	toen wisten ze het, we moeten ons schamen, zeiden ze, ze knikten naar elkaar -
en het geluid van de wind schrijnender met het moment en zijn stem zwakker in het geluid van de wind vanuit wateren ver en nabij klinkt wederom zijn roep: Hey, mensen!
	het was een mooie dag, de zon scheen, ze vlijden zich neer op het gras onder een wilg aan de oever van de rivier, waarin iemand nog één keer riep, nog één keer bovenkwam en toen verdronken was, ze sloegen hun armen om elkaar heen en schaamden zich, schaamden zich diep - nooit schaamden twee vrouwen zich zo diep als die twee vrouwen toen.

--------------------------------------------------------------------------

9 comments on “Babel”

Mooi! Het is 1-1 in blessuretijd. We gaan winnen.
Hiram - January 2nd, 2008 @ 10:40 pm
http://hiram.nl/

Adembenemend mooi!

Ik voel het aan het water onder mijn voeten dat ge gaat winnen, ik voel het echt waar.
Mick - January 2nd, 2008 @ 11:37 pm
journal.wonderingboys.com

Toon Tellegens boekje ‘twee oude vrouwtjes’ is al prachtig, maar deze gedichtensamensmelting is helemaal af. Bizar, hoe twee geesten zo op één lijn zaten, zo los van elkaar in de wereld en de tijd. Mooi opgemerkt, zo is er een heel nieuw verhaal ontstaan.
Wenz - January 5th, 2008 @ 1:24 am
http://www.denkendoetgeenzeer.com

ga voor de 2-1. mooi stuk. mooi hoe je de gedichten hebt samengebracht.
frommel - January 20th, 2008 @ 11:54 pm
http://frommel.blogspot.com

Bonjour Girl,

What about having all this translated automatically.

At least in “Blogger”, I suppose a Google subsidiary, this can be achieved automatically (not perfect, but understandable)

Meanwhile, cheers
Georg
Georg - January 22nd, 2008 @ 1:15 pm
http://washingwithoutgettingwet-georg.blogspot.com

it’s time for a new post
hydra - March 24th, 2008 @ 5:35 pm

Tivoli audio wekkerradio zou je echt een voorsprong geven, denk ik.
mikkel - May 22nd, 2008 @ 8:08 pm

khili vaghte k b man sar nemizani
bijan - June 11th, 2008 @ 11:00 am
http://bijan-safsari.com/

I will not easily exist on the net again. I am a really bad person, I guess:-)
mikkel - July 26th, 2008 @ 1:37 am